'il ricordo'

 

 

begraafplaats - cemeteries
cimitero begraafplaats

speciale projecten - special projects

verlaten huizen
verlaten huizen in piemonte en ligurië
mensen - people
mensen uit piemonte landschap - landscape

 

Hij bestaat nog steeds, de wereld van Fellini, met al zijn wonderbaarlijke types.
In een klein dorp in Italie, op de grens van Piemonte en Ligurie, waar ik al vanaf 1985 kom, fotografeer ik niet alleen de bewoners, maar ook de verdwijnende kultuur.
Ik heb mijn hart verloren aan dit bijna verlaten dorp, waar de tijd zeker een halve eeuw heeft stil gestaan.

Alhoewel het enige jaren duurde voor ik het vertrouwen van de mensen gewonnen had, heb ik nu de volledige vrijheid en vragen ze mij bijzondere gebeurtenissen uit het dorp vast te leggen, wat ik met veel plezier doe.

De sfeer in het dorp is te vergelijken met die van oude volkswijken in Nederland, in de jaren 50.
Op het eind van de middag verzamelen de mensen zich op het pleintje, om de dag door te nemen en alles wat verder nog interessant is.
Eenmaal per jaar, in augustus, komt het dorp weer tot leven. Dan komen de (klein) kinderen terug naar hun geboortedorp en vieren de traditionele feesten. Dagenlang is iedereen bezig met het koken van de oorspronkelijke Piemontese gerechten, het versieren van het dorp, en het feestelijk dekken van de lange tafels aan de voet van de eeuwen oude toren.
En dan is er die heerlijke ouderwetse muziek waarop gedanst wordt, de mazurka, de polka, de tanrantella, zwieren en zwaaien!

Oude tradities….
Neem bijvoorbeeld de groep oude mannen, die elke zomer de plattelandsdorpen afgaan om liederen te zingen in het Piemontese dialect.
Je zou het smartlappen kunnen noemen, vol overgave en vanuit het hart. Er werd meegezongen door de bewoners, gedanst, er was wijn en heerlijk eten en alles speelde zich af op de dorpspleinen.
Maar de laatste keer dat ik ze zag was in 2005.
Ik weet dat niet alles bij het oude zal blijven, dingen veranderen nu eenmaal en dat is goed, maar de herinnering moet levend gehouden worden en fotografie is een van de manieren om dat te doen.

Verlaten huizen
Bij mijn recente verblijf in het dorpje, kreeg ik toegang tot èèn van  de verlaten huizen. Dertig jaar was de deur gesloten geweest. Persoonlijke bezittingen lagen, bedekt onder puin, stof en spinnenwebben, nog op hun plaats. De afwas stond nog in het afdruiprek. Bizarre combinaties van voorwerpen samen met een prachtige lichtinval, zorgden voor spannende beelden.
De schoonheid van het verval.....
Het zal niet het laatste huis zijn, wat zijn verborgen geschiedenis aan me laat zien…..

De foto's van de begraafplaats zijn gemaakt in Genua, Cimitero Staglieno. Het kerkhof is opgericht tussen 1840 en 1872 en ligt prachtig tegen de flanken van een heuvel. Op het kerkhof staan levensgrote beelden van treurende mensen, die van een verbluffend realisme getuigen.
De beelden worden beschouwd als het toppunt van slechte smaak en staan te boek als onvervalste kitsch.
Voor mij zijn deze bewegingloze figuren erg intrigerend. En nemen ze niet voor niets een bijzondere plaats in in de geschiedenis van de grafkunst.

Ook Milaan heeft een monumentale begraafplaats. Alhoewel er raakvlakken zijn met de begraafplaats in Genua (ook enorme beelden, dramatiek en romantiek) is de sfeer geheel anders.
Kijk en oordeel zelf.....

Nieuws

Wilt U reageren op de website mail dan naar: quarda@hetnet.nl
Ik stel Uw reaktie zeer op prijs
Liz Windt